VIER KEER ANNA WOLTZ

In april 2015 verscheen Gips in de boekhandels, het twintigste boek van Anna Woltz. Twintig boeken! Dat is best indrukwekkend, vooral als je bedenkt dat Anna nog maar drieëndertig is. Uit al die boeken koos Boekwijzer er vier uit om in dit stukje te bespreken, te beginnen met Gips.
Dit jaar verschijnen drie van Woltz’ boeken in Duitsland, de rechten van Honderd uur nacht zijn verkocht aan Amerika en Emmy-winnaars Steven Wouterlood en Joram Willink van BIND gaan Mijn bijzonder rare week met Tess verfilmen.
‘Het is de hoogste tijd voor Anna Woltz’ riep het DWDD-panel vorig jaar… Dat is het zeker!

GIPS (10+)

Anna OKgipscovertje657x1024
Gips
 (10+) gaat over een gezin dat volgens hoofdpersoon Fitz ‘echt heel nodig in het gips moet.’ De ouders van Fitz gaan scheiden. Als het boek begint heeft Anna Woltz de pleisters er bij haar personages net afgerukt; de wonden die met de scheiding gepaard gaan zijn genadeloos blootgelegd. Bij het zusje van Fitz moet zelfs een vingertopje eraan geloven. Door dat ongeluk ontmoet het gezin elkaar op de spoedeisende hulp. Het ziekenhuis is het decor van de rest van het boek. 

Primula, een van de personages uit het boek, kijkt alle ziekenhuisseries van de wereld. Gips kan zich met de meest meeslepende daarvan meten. En terwijl de knappe dokters, wonden en ziekenhuiskamers ervoor zorgen dat het boek als een spannende spoedoperatie leest, legt Woltz vragen en gedachten bloot die de personages allesbehalve Jane en John Doe’s maken.

Anna Woltz heeft haar kinderblik nooit verloren en is daardoor in staat de dingen vanuit het perspectief van het kind te begrijpen. Als Fitz een kamer in het ziekenhuis binnenkomt, ziet ze geen typische ziekenhuiskamer, maar een kamer waarin je ‘echt ontzettend goed ziekenhuisje zou kunnen spelen.’
Dat perspectief wordt nog interessanter als je de scheiding vanuit de ogen van de twaalfjarige Fitz beziet. Ze vindt dat haar leven een stompzinnig sprookje is geworden. De licht cynische toon die Woltz soms gebruikt, is zowel pijnlijk als grappig:
Bij het Paraplugesprek vertellen de vader en de moeder samen aan de kinderen dat ze gaan scheiden. Dat ze het supergezellig vonden om een gezin te zijn, maar dat ze nu toch echt weer liever alleen zijn. Pech voor de kinderen, maar er is niks meer aan te doen. (…)
Gelukkig getrouwd, gelukkig gescheiden zegt niet dat het Paraplugesprek op tweede kerstdag moet zijn. Dat hadden mijn ouders helemaal zelf verzonnen. Ik dacht dat we die middag naar Home Alone gingen kijken. Maar dat was dus niet zo.’

Fitz ontdekt in Gips hoe het voelt om iemand te zijn, dat het soms dapperder is om iets te proberen dan om niet mee te doen, welke wonden helen, welke littekens achterlaten én welke onverwacht een mooi resultaat opleveren: ‘Op de televisie maken ze een appeltaart. Een speciale die je met de korst naar boven bakt en op het laatste moment pas omdraait. En dan zie je opeens een cirkel van glanzende appeltjes in karamel.’

Het boek staat zo vol van glanzende zinnen dat ik het topje van mijn eigen ringvinger erom durf te verwedden dat dit boek favoriet is als dit jaar de prijzen verdeeld gaan worden.
‘Serieus?’
Serieus.

Kijk hier het leuke interview terug waarin Anna bij Letteren &cetera vertelt over Gips en de grote mensen ervan probeert te overtuigen dat kinderen geen aliens zijn. En lees op Anna’s website meer over haar inspiratie voor het boek.

HONDERD UUR NACHT (13+)

IMG_51722012-09-10 20.19.55Vanaf haar twaalfde – het jaar dat ze begon met schrijven – liet Anna Woltz haar personages van alles meemaken. Toen ze dertig werd besloot ze dat het  tijd werd zelf op avontuur te gaan. Een jaar eerder was ze met haar moeder en zusje Sarah in New York geweest en als een blok gevallen voor de Big Apple. De keus was niet moeilijk: ze zou drie maanden in New York gaan wonen. Er gaan ronddwalen, mooie dingen zien, inspiratie opdoen voor een nieuw boek.

De eerste twee maanden werd ze zo mogelijk nog verliefder op de stad. Elke dag dat ze de deur uitstapte werd ze overladen met een geluksgevoel. Het onderwerp van het nieuwe boek liet zich niet zien, maar wat zou het. Ze was voor even een New Yorker, dat was opwindend genoeg.
Tot haar trip spannender werd dan ze ooit had durven denken. Vanuit haar appartementje in Downtown Manhattan was Anna er getuige van hoe orkaan Sandy een groot gedeelte van de stad lamlegde. Geen stroom, voor velen geen water, geen elektriciteit…

De storm raasde na New York door in de pen van Anna Woltz en door Honderd uur nacht (13+) ook in onze hoofden. Het verhaal gaat over Emilia – een puber van veertien met smetvrees – die Nederland ontvlucht nadat ze erachter komt dat haar vader dingen heeft gedaan met een leerling die een schooldirecteur niet behoort doen. En een vader al helemaal niet. Ze komt terecht in New York. ‘Honderdduizend steden bestaan er op de wereld. En ik ben gevlucht naar de stad die over twee dagen wordt getroffen door een orkaan.’ Ze ontmoet de bijna perfecte Jim, Seth en zijn zusje Abby en samen met hen beleeft ze de spannendste dagen van haar leven.

De rechten van het boek zijn inmiddels verkocht aan een Amerikaanse uitgeverij. Als de boeken daar in de winkel liggen heeft Anna een meer dan goede reden om terug te gaan naar New York om daar ‘álle boekwinkels van New York’ te bezoeken. Dat een van haar boeken in het Engels verschijnt, is voor haar een droom die uitkomt.

In dit leuke filmpje van one0one vertelt Anna meer over Honderd uur nacht.

MIJN BIJZONDER RARE WEEK MET TESS (10+)

Tess2Unknown-2Waar Fitz zich in Gips afvraagt of je nog wel familie bent als je ouders gescheiden zijn, vraagt Tess zich in Mijn bijzonder rare week met Tess (9+) af wat familie zijn überhaupt inhoudt.

Dit verhaal gaat over de bijzonder rare, spannende, ontroerende week die de tienjarige Samuel en elfjarige Tess in hun zomervakantie op Texel meemaken. Tess wil haar vader, die ze nog nooit gezien heeft, ontmoeten en hoopt dat Samuel haar daarbij zal helpen. Samuel, op zijn beurt, is zo bang om zijn familie te verliezen dat hij besluit dat hij eraan moet wennen om zonder hen te leven. Elke dag oefent hij om ietsje langer van zijn familie weg te zijn.

Bijna aan het einde van het boek vertelt een oude man aan Samuel: ‘Toen mijn Maria stierf, (…) huilde ik omdat ik haar niet váker had gezien. Ik had méér Maria gewild. Niet minder.’ 
Het is de mooiste boodschap van het boek: dat het geen zin heeft om afstand te nemen, dat je juist zoveel mogelijk van mensen moet genieten zolang ze er zijn. En waar Samuel de ontdekking doet dat je eerder meer dan minder familie wilt, is Tess dat in de praktijk aan het brengen door haar vader te leren kennen.

Zoals de zandkorreltjes, die je soms twee dagen na een stranddag nog uit je haren vist, je herinneren aan de fijne dag op het strand, sidderen je gedachten over dit boek na in je hoofd.

De manier waarop Woltz’ de verhalen van Samuel en Tess samen heeft gebracht, heeft haar – tot verbazing van velen – dan wel geen Griffel opgeleverd, het heeft er wel voor gezorgd dat Mijn bijzonder rare week met Tess verfilmd gaat worden!

Waar Anna Woltz haar inspiratie voor dit boek over familie en vriendschap vandaan haalde, lees je op haar site en in het interview dat Boekwijzer met haar had.

IK KAN NOG STEEDS NIET VLIEGEN (10+)

IMG_5173IMG_5174Toen Anna in New York woonde en orkaan Sandy op het punt stond daar geschiedenis te schrijven, won ze in Nederland de Thea Beckmanprijs voor Ik kan nog steeds niet vliegen. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan het beste historische kinder- of jeugdboek.

Het boek vertelt een deel van onze geschiedenis waar maar weinig mensen genoeg vanaf weten.

Na de Tweede Wereldoorlog waren veel Nederlandse kinderen verzwakt door de ontberingen van de hongerwinter. De Nederlandse regering bedacht een manier om hen weer sterk en gezond te maken: zo’n dertigduizend kinderen mochten een tijdje naar het buitenland, naar landen waar wél te eten was.

Voor Ik kan nog steeds niet vliegen liet Woltz zich inspireren door verhalen van haar vader die, net als de hoofdpersonen Luuk en Ida, in de zomer van 1945 naar Denemarken werd gestuurd om aan te sterken en daar een wonderbaarlijke zomer beleefde.

Het historische kader maakt Ik kan nog steeds niet vliegen een must read, maar ook de vertelling zorgt ervoor dat dit boek in de boekenkasten van kinderen thuishoort. Het is het avontuur van Luuk en Ida die moeten omgaan met de dingen die ze tijdens de oorlog hebben beleefd. Twee kinderen die leren om elkaar – ondanks dat ze totaal verschillend zijn – te helpen en beter te maken.

Anna vertelt op haar site nog veel meer over dit boek.  

Veel meer over Anna Woltz kun je lezen in het interview met haar dat op Boekwijzer.com verscheen.