Blommetjes

‘Een ode aan de kinderblik, de verwondering en de kleine gebaren.’

omslag Blommetjes

Het idee voor dit prachtig geïllustreerde, tekstloze prentenboek komt van de bekroonde Canadese dichter JonArno Lawson. Hij vertelt daarover: ‘Basically, I was walking with my daughter down an ugly street, Bathurst Street, in Toronto, not paying very close attention, when I noticed she was collecting little flowers along the way. When we got home, she decorated my wife’s hair with the flowers, and put some on the baby’s hat, and gave some to her other little brother, and then went off and did something else. What struck me was how unconscious the whole thing was. She wasn’t doing it for praise, she was just doing it.’

Lawson zag een boek in dit beeld en vond in Sydney Smith de perfecte persoon om zijn verhaal te illustreren. Hij schreef de verhaallijn uit, maakte ruwe schetsen, overhandigde dat pakketje als basis aan Smith en gaf hem verder vooral heel veel vrijheid. 

Een bijna volmaakte symbiose van het idee en de verbeelding ervan is het resultaat.

In Blommetjes volg je een meisje en haar vader die naar huis lopen. De vader lijkt blind voor de wereld om hem heen. Een groot gedeelte van het verhaal brengt hij bellend door. Gelukkig kijk je met het meisje mee, zij ziet veel: een grote getatoeëerde arm, een duifje, een bloemetjesjurk, snuisterijen in een winkeltje, én bloemetjes; een gele, een roze… Ze maakt er een mooi boeketje van en geeft ze daarna weer weg. Aan een overleden vogeltje, aan een slapende man op een bankje, aan een hondje.

boekwijzer | blommetjes
boekwijzer | blommetjes
boekwijzer | blommetjes

De bescheiden bedenker en illustrator hadden nooit verwacht dat het boek het zo goed zou doen: ‘I have a feeling that the book itself would be very surprised if it knew what was happening to it.’ Maar ik denk dat het intense en universele gevoel dat ze erin hebben gelegd het wereldwijde succes verklaarbaar maken.

Lawson realiseerde zich dat zijn dochter kleur zag waar de straat in zijn ogen grijs en lelijk oogde, dat hij gehaast was, dat de schoonheid hem ontging. Wie van ons heeft dergelijke gedachten niet zo nu en dan? Ik zou toch eens vaker… Toen ik de tijd nam, realiseerde ik me dat… Als ik mocht kiezen… Toen ik goed keek zag ik… Het verhaal dat je mist als je oogkleppen op houdt en de oproep om daar wat aan te doen, past in deze tijd waar op onthaasten steeds meer de nadruk wordt gelegd (Douwe Bob haalde er zelfs bijna de top 10 mee op het Songfestival). Blommetjes is een krachtige, hoopvolle oproep om de kinderblik wat vaker te omarmen, om de dingen om je heen bewuster en verrukter te bekijken. 

Die boodschap komt door het tekstloze verhaal alleen nog maar meer tot haar recht. Tekst zou het verhaal zelfs onnodig uitleggerig hebben gemaakt; de hartveroverende, ontroerende tekeningen spreken voor zich. Kijk bijvoorbeeld hoe de kleuren in de illustraties toenemen naarmate het meisje en haar vader dichter bij hun huis komen. Hoe de telefoon van de vader de – voor iedereen herkenbare – houding van onoplettendheid verbeeldt, of hoe het meisje het laatste bloemetje op de laatste pagina als een telefoon aan haar oor zet, alsof ze je influistert: zet toch eens wat vaker een bloemetje aan je oor.

boekwijzer | blommetjes
boekwijzer | blommetjes
boekwijzer | blommetjes

Blommetjes is een ode aan de kinderblik, de verwondering en de kleine gebaren.
Het is een boek om te koesteren, voor jong én oud.

sidewalkflowers10

Wil je een exemplaar van Blommetjes winnen?

Like dan snel het bericht over Blommetjes op Facebook! 

Hoe lees je een tekstloos prentenboek eigenlijk voor?

Tekstloze prentenboeken nodigen uit tot een andere manier van beschouwen. Ik wil niet zeggen dat het beter is, maar die ‘andere manier’ is zeker bijzonder. Het biedt misschien nóg wel meer ruimte voor verbeelding en fantasie.
Er zijn heel veel manieren om een boek als Blommetjes voor te lezen. Ik vind het het leukst om mijn kinderen zelf het verhaal te laten vertellen. Maar je kunt hen natuurlijk ook op bijzonderheden wijzen, vertellen wat je zelf ziet, het met hen over de boodschap van het boek hebben, of gewoon kijken samen; er zijn zo veel mooie details te ontdekken.

Probeer gewoon steeds wat anders!

Tip: kijk ook zeker eens naar Monsterboek van Alice Hoogstad