Wauw, wat een wonderschoon prentenboek is dit.
In het holst van de nacht ligt Lucy wakker. Alleen bij de deur is nog een streepje licht te zien. Dan valt de deur met een tik dicht en is het aardedonker. ‘Hè hè, eindelijk ruimte,’ zegt een opgewekte stem.
In dit uitzonderlijke verhaal geeft Karst-Janneke Rogaar het donker een stem. Niet als iets om bang voor te zijn, maar als een prikkelende metgezel. Donker neemt Lucy mee naar buiten en laat haar zien dat de nacht vol fluisteringen, sprankeling, leven en geheimen is. De tocht is eerst spannend en geruststellend tegelijk, maar die gevoelens lossen langzaam op in pure verwondering.
De illustraties zijn adembenemend. In diepe tinten blauw, zwart, grijs en wit, met hier en daar een vleugje kleur, laat Rogaar de nacht zinderen. Je ogen wennen, net als die van Lucy, langzaam aan het donker. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet: het bos, de zee, vlinders die licht geven, de maan, de sterren die fonkelen boven de baai… En soms weet je niet waar het één ophoudt en het ander begint. Is het een steen of een hert, aarde of konijn, een tak of een monster?
Lucy en Donker is een prentenboek van zeldzame klasse dat kinderen de nacht met andere ogen laat ontdekken.
Je begrijpt vast dat dit een boek waar je eindeloos in kunt dwalen en even zo lang over door kunt praten. We maakten er prachtige voorleesactiviteiten en een Boekwijzer Boekenlegger met open, uitnodigende vragen bij die beschikbaar zijn in het Boekwijzer Lidmaatschap.
