Abel en Olle

‘Ik kan er voorbijrijden, dan maken we een extra rondje.’
‘Oké,’ zei de big.
Abel rijdt de afslag voorbij.
Abel is vrachtwagenchauffeur. Al jarenlang rijdt hij dezelfde route, meerdere keren per week. Liever denkt hij niet na over wat er met de dieren achter in zijn wagen gebeurt. Tot hij Olle ontmoet. De kleine big is bij een koffiestop uit zijn vrachtwagen gekropen. Abel zet hem op de bijrijdersstoel. En wat blijkt? Olle kan praten. En hij wil blijven leven.
Olle is een fantastische verteller. Hij vertelt Abel verhalen. Over Pigcasso, het schilderende varken dat echt heeft bestaan. Over Kruitveen, waar mensen en varkens van leven ruilden. Abel blijft rijden. De afslag voorbij. Maakt een extra rondje. En nog één.
Met elk verhaal en elk extra rondje groeit er een gevoel in Abel. Een gevoel dat steeds moeilijker te negeren is.
Janneke Schotveld laat opnieuw zien wat zij zo goed kan: wondere verhalen vertellen en ondertussen met een onweerstaanbare charme haar maatschappelijke betrokkenheid in het verhaal verweven. Aan het einde van het boek noemt ze de harde cijfers: 37.870 varkens per dag, elke 2,3 seconde een dode Olle. Maar op dat moment houd je al zo van Olle dat je toch nooit meer een varken zou willen eten.
De illustraties van Martijn van der Linden zijn schitterend van kleur en compositie en geven het verhaal nog meer glans en kracht. Het laatste beeld is ronduit ontroerend. Wat een parel van een boek!