Het boek van Bent

Alles weet ik nog. Maar ik wil het allemaal niet meer weten, want het doet pijn, al dat weten.
In de herfstvakantie keert Oets met zijn ouders voor het eerst terug naar het vakantiehuis waar drie jaar eerder zijn tweelingbroer Bent noodlottig om het leven kwam. Oets doet alsof hij zich niets van Bent herinnert, maar dat geheugenverlies is die week steeds moeilijker vol te houden. Dat komt niet in het minst door Venne, het oude vriendinnetje van Bent. Zij is een vondelinge en toont Oets een heel ander perspectief op eenzaamheid.
Robert van Dijk schreef een boek dat je onmogelijk weg kunt leggen als je het open hebt geslagen. Je móét weten hoe het Oets zal vergaan. Intens invoelend beschrijft hij hoe het immense verdriet het gezin treft. Over de onzichtbare scherven waar Oets elke dag overheen moet lopen, over hoe iedereen anders rouwt, over de wonderen van vriendschap en ook over liefde. Het slot is zo mooi dat de tranen over mijn wangen liepen, en dat was niet de eerste keer in het verhaal.
Het boek van Bent is een onvergetelijk en diep ontroerend boek.