Er was eens een hond die zat op z’n kont

De brigade gromde, blafte, bromde in koor
en liet slonzige baasjes voortaan pas door
wanneer ze elk kakje – met zo’n zakje – oppakten
en keurig, zoals ’t hoort, in de poepjesbak kwakten.

‘Met de leukste gedichten over honden’ staat er op het omslag van Er was eens een hond die zat op zijn kont, en dat is geen overdrijving. Meer dan twintig fenomenale dichters schreven een gedicht en raken daarmee zo’n beetje alles wat honden zo vertederend geweldig maakt. Over heel graag een hond willen, over de blik van een hond op al die mensendingen van ons, over hoe dol een hond is op aaien, over het uitschudden, zelfs over een heel lief denkbeeldig hondje. De tekeningen laten heel veel verschillende honden zien, met al hun eigen karakters, maar altijd die lieve, trouwe blik in hun ogen. Ze beroeren je op evenveel manieren als de gedichten dat doen. Ze zijn grappig, speels, en soms ook hartroerend, zoals het beeld van het hondje dat op de deurmat wacht tot zijn baasje er eindelijk weer is. Voor iedereen die net zo oneindig veel van honden houdt als ik.