Hele verhalen voor een halve soldaat

Oef. Wat een droom van een boek.
‘Vijf broers had Oudstebroer, allemaal jonger dan hij. Geen van hen was ooit eerder een oorlog in gegaan.’ De oudste vertrekt als de eerste, maar ze moeten allemaal. Een voor een melden ze zich op weg naar het front bij een eenzame wachter aan de grenspost. Als gift  hebben ze hem niets anders te bieden dan hun verhalen. In deze wonderschone raamvertelling komen de vijf Oudstebroers na elkaar aan het woord. De moedige, de zorgzame, de optimist, de twijfelaar en die met van hen allen een beetje ineen. De broers vertellen of hun leven ervan afhangt en dat is in zeker zin ook zo. Ze hebben namelijk een doel. Ze moeten ervoor zorgen Jongstebroer lang genoeg uit de oorlog blijft. ‘De wacht wist niet eens of de broers allemaal dom waren of alleen maar hopeloos hoopvol. Misschien was het wel hetzelfde.’
De tekeningen van Ludwig Volbeda zijn net als de verhalen van een ongelooflijke schoonheid. Hele verhalen voor een halve soldaat maakt de zinloosheid, trivialiteit en wreedheid van oorlog intens voelbaar, maar tegelijkertijd is het boek vol van liefde, troost en hoop.