Ik ben grappig maar nu even niet

‘Juf,
dat je verzonnen hebt dat we onze basisschool af moeten sluiten met een eindwerkstuk over het onderwerp ‘wie ben ik’ is natuurlijk een misdaad tegen de leerlingheid.’
Ebbe was altijd grappig, maar de laatste tijd niet meer. Het is al maanden veel te stil en te serieus in huis. Zijn moeder en Aurika praten niet meer met elkaar. Niemand had gedacht dat de oorlog in Oekraïne zo lang zou duren. Dus ook niet dat Aurika en Mikolas zo lang bij hen zouden wonen. In verslagvorm vertelt Ebbe hoe de sfeer in huis veranderde en wat zijn plan is om het weer goed te krijgen.
Edward van de Vendel bewijst opnieuw dat hij een van de beste schrijvers van ons land is. Wat is dit precies goed geschreven. Licht en toegankelijk, maar vol diepgang en een schat aan opborrelende vragen om samen over door te praten (achter in het boek staan er een paar). Over wat het betekent om op de vlucht te zijn, hoe het is als anderen over jouw leven beslissen, waar en bij wie je je thuis voelt, over wie je bent, over vriendschap en hoe die kan veranderen, en over praten, dat voor de een vanzelf gaat en voor de ander niet. Het boek raakt aan veel en laat je beseffen dat je nog zo verschillend kunt zijn, maar toch altijd je best kunt doen om elkaar te begrijpen.