Oever

Oever is zonder twijfel een van de allermooiste boeken die ik ooit las.
Prachtig precies neemt Ludwig Volbeda je een meivakantie lang mee in de zo eigen gedachten en zorgvuldige, verrassende observaties van Jip.
De opdracht die de klas voor de vakantie heeft gekregen, is dat iedereen een zelfportret moet maken. Jip is een begenadigd tekenaar, maar dit lukt gewoonweg niet.
Dat heeft alles te maken met de zoektocht van Jip naar hoe dat beeld er dan uit moet zien.
‘Kijk.’ Zo luidt het eerste woord van Oever en dat is precies wat je doet  als je dit hartvullende boek leest.
Al lezend kijk je en begrijp je. En dat is een intens ontroerende, wonderlijke, pure en betekenisvolle beleving.
De intieme briefvorm is het verhaal op het lijf geschreven.

Oh, en vergeet alsjeblieft niet om goed naar het beeldschone omslag te kijken.