Willem Zoetelief, koning van Aloeka

Liever had Willem zijn eiland voor zichzelf gehouden, maar als de juf vraagt waar iedereen in de zomervakantie naartoe gaat, floept hij eruit dat hij naar Aloeka gaat. Pestkop Wessel kan roepen dat dat eiland helemaal niet bestaat, maar voor Willem is het geen verzinsel. Hij reist er elke avond naartoe, boven in zijn stapelbed, terwijl zijn zusje ligt te snurken.
Hij is er koning, Koning Willem de Aardige. Zijn eiland heeft een eigen vlag, kasteel, volkslied en een Grote Grondwet waar één regel boven alles staat: doe aardig. Wat hij bedenkt, is er. Zo vanzelfsprekend en levendig dat je als lezer moeiteloos met hem meegaat.
Al snel wordt duidelijk waarom Willem zijn eiland zo nodig heeft. Thuis is het niet fijn: zijn moeder werkt te hard, zijn vader drinkt te veel, er is veel ruzie en spanning. Steeds vaker sijpelt die werkelijkheid Aloeka binnen. Bekende gezichten duiken op en op een dag wordt Koning Willem door zijn grootste vijand uit zijn kasteel verjaagd. Hoe kan hij zijn eiland terugwinnen?
Ronnie van Veen schreef een sprankelend, innemend, fantasierijk avontuur waarin de beelden vanzelf in je hoofd ontstaan. De ‘zwaardere’ thema’s zijn knap, want nooit te nadrukkelijk, in het verhaal verweven. Hulde!