Wolf

Zoek niet naar schuldigen, maar naar oplossingen.
Kemi moet van zijn moeder naar een vakantiekamp. Onvrijwillig! Hij houdt niet van natuur en hij heeft niks met de kinderen in zijn klas. Kemi weet dat hij anders is dan zijn leeftijdsgenoten. Hij praat anders en vindt bijna niets leuk wat zij leuk vinden.
Hij zou de perfecte kandidaat zijn om te grazen te nemen door het groepje meedogenloze pesters uit zijn klas. De enige reden dat hij geen doelwit is, is Jurg. Die vangt nu al het gedoe en alle haat op.
De wijze waarop Kemi toegeeft dat hij daarom oprecht blij is dat Jurg bestaat, is ontwapenend eerlijk. Het maakt ook dat hij zich afvraagt hoe lang hij kan angstig blijven toekijken? Durft hij voor de moeilijkste weg te gaan en Jurg te helpen? De wolf die steeds in zijn dromen verschijnt, staat krachtig symbool voor deze innerlijke strijd.
Saša Stanišić laat in Wolf op indrukwekkende wijze zien hoe toxisch groepsdynamiek kan werken en hoe zwaar de stilte van het nietsdoen kan wegen. Tegelijkertijd schrijft hij zo licht, geestig en scherp dat het boek, ondanks de serieuze thema’s, nooit te zwaar wordt.
De gelaagde, zwart-met-gele illustraties van Regina Kehn zijn adembenemend.