Boeken van Janneke Schotveld en Martijn van der Linden

Ik heb een plan. Mijn moeder moet een nieuwe man.
Janneke Schotveld schreef een hartverwarmend, geestig en slim nieuw boek voor beginnende lezers in de serie Tijgerlezen. Die serie belooft kinderen gelukkig te leren lezen en die opdracht is aan Janneke Schotveld bij uitstek besteed.
Hanna en Hamza wonen in dezelfde flat, zitten bij elkaar in de klas en zijn (meestal) beste vrienden. Op de dag dat de vader van Hanna eigenlijk jarig zou zijn, is de moeder van Hanna altijd verdrietig. En dus bedenkt Hanna een plan. Samen met Hamza gaat ze op zoek naar een nieuwe man voor haar moeder.
Schotveld blinkt uit in het vertellen van verhalen met diepere lagen. Dat geldt ook voor Hanna en Hamza. Het verhaal is ontzettend grappig en maakt tegelijkertijd verdrietige gevoelens over verlies ook prachtig invoelbaar. Daarin raakt ze precies de juiste snaar. De illustraties van Arevik d’Or zijn net zo bijzonder. Haar kleurrijke, intuïtieve stijl geeft het verhaal extra diepte en warmte. De tekeningen passen perfect bij Schotvelds fantasierijke en toegankelijke manier van schrijven.

Amir is ontroostbaar en dat is zo goed te begrijpen. Zijn Oela, de allerliefste hond van de wereld, is er niet meer. Ze was er al toen Amir geboren werd. Vanaf dag één waren ze onafscheidelijk.
Naast zijn bed, op de plek waar Oela tien jaar lang naast hem lag te slapen, legt zijn moeder een oud tapijt. Als Amir het oprolt en weg wil leggen, komt het tot leven.
Zoef – want zo mag Amir het tapijt dat eigenlijk Zafar Omar Emín Faroek de Veertiende heet, noemen – en hij gaan op een prachtige, wonderlijke, sprookjesachtige reis met als grote doel het terughalen van Oela.
Jeetje, wat kan Janneke Schotveld toch ontzettend mooi en goed schrijven. Zoef en Amir stegen op en vlogen recht mijn hart in.
In haar authentieke stijl waarin humor en gevoel zo prachtig in balans zijn, laat Schotveld zien hoe het voelt en wat het vergt om afscheid te nemen.  De lieve, mooie, dromerige tekeningen van Nadia Meezen brengen de reis nog meer tot leven.
Zoef’ is een beeldschoon, liefdevol, schitterend rond verhaal over rouw, vriendschap en afscheid nemen.

Dit sprankelende verhaal gaat over Luciano, een prinsje dat onopvallend opgroeit in een land vol oorlog. Hij is het kind van een wrede, oorlogvoerende koning die niets met hem te maken wil hebben. Ook niet als blijkt dat dit jongetje een klein wonder is: als hij zijn tovermelodie zingt, geeft hij licht. De oude kokkin die voor hem zorgt, fluistert hem vaak toe dat er een dag zal komen waarop hij zal weten dat het genoeg is.
In dit sprookje onderzoekt Edward van de Vendel beeldschoon wat we kunnen doen tegen wreedheid en verharding. Hij laat zien hoe die plaats kunnen  maken voor vriendelijkheid, muziek en kleur.
De illustraties van Martijn van der Linden zijn uitzonderlijk mooi. De haast ademende personages in de betoverende decors versterken het spannende contrast tussen licht en donker.
De prins die licht gaf is een wonderschoon, hoopvol boek dat vonkjes van binnenuit aansteekt.